Je zou dat niet moeten doen.
Tikken op het glas.
Hoe weet u dat ik dat wilde doen?
Vergeef mijn zoon, alsjeblieft. Hij houdt van bijen.
Het is geen bij. Het is een wesp.
Dat is een heel ander ding.
Was hij dat?
De tropen keert terug.
Buiten, Roger. Je weet dat je dat niet mag.
Net als een Welsh pony hebben.
Wil je naar boven voor je studie?
Nee, niet zo snel.
Ja. Weer thuis.
Weer thuis.
Mevrouw Munro.
Het schijnt dat we een afname in de populatie hebben.
Kwam Mr. Healy niet hierheen
om voor de bijenstal te zorgen terwijl ik weg was?
Ja, maar de volgende keer doet hij het niet meer.
Zei Mr. Healy dat? - Nee, zijn dochter.
Ze pakt hem om bij haar te leven. Te zwak, zei ze.
Is hij te zwak? - Hij schijnt bijdehand genoeg te zijn.
Spraakzaam, misschien. - Met jou?
Met zichzelf.
Sleutel voor de studeerkamer.
Is dat lunch?
Watson was getrouwd en ik was alleen.
Het was op de dag dat hij Baker Street verliet
dat het de zaak was wat mijn laatste begin was van het uitspreiden.
Het was bijna 30 jaar geleden. De oorlog was geëindigd
en de toeristen kwamen terug naar Baker Street
om een glimp op te vangen van de echte Sherlock Holmes.
Dankbaar, in zijn verhalen,
had Watson altijd een verkeerd adres gepubliceerd
voor onze eigen kamers.
Dus je vond het goede adres.
Waarom deed je dat? - Meneer?
Inbreken in mijn studeerkamer.
Mijn studeerkamer is mijn heiligdom.
Privé plek.
Voordat je naar Japan ging, zag ik dat je dat verhaal schreef.
Ik wist niet dat je verhalen schreef.
Dr. Watson, ja, hij was de schrijver.
Nou, dus ik leende mam haar sleutels en ging je studeerkamer in,
en daar was het.
En hoeveel heb je gelezen?
Tot waar je bent gestopt. Het was ook een goed deel.
Een man gaat naar Baker Street.
Jij zegt, "Je komt voor je vrouw."
Hoe kan je dat zeggen? Heb je het ding gedaan?
Welk ding kan dat zijn?
"Het riet laat de tekenen zien op een hond zijn tanden.
Het bos is van een eiland in het Zuidwesten van Madeira."
Dat ding.
En hoe zou je het zeggen
dat een man zijn visite over zijn vrouw ging?
Draagt hij een trouwring?
Nee. De aanwijzingen staan op die pagina.
Deze zin, om precies te zijn.
"Op een dag, komt er een jonge man de kamer binnen,
in nieuwe geperste, zij het goedkope kleren."
De kleren zijn vers geperst. Hij is trouwens een jonge man.
Geen dure kleren.
Dan moet zijn vrouw hem opdringen. Man heeft geen talent
en hij kan geen knecht betalen om het te doen.
Erg goed.
Zo weet je dat het om zijn vrouw ging.
Nou, nee.
Als je een detective bent en een man komt je bezoeken...
is het eigenlijk voor zijn vrouw.
Dus waarom stopte je?
Heb je dingen van de apotheker gekregen?
Op bestelling. Ze zeiden dat het een paar dagen kon duren.
We houden het daarop.
Anderzijds, zegevierend, dat was je toch?
Zoals V-E Dag.
De dokter is hier.
Heb je kou gevat in Japan? - Klinkt het zo?
Ik dacht dat het van het einde of zoiets afkwam.
Verloor ook wat gewicht.
Heb je gevonden waar je naar zocht,
de mysterieuze askleurige pik?
Prickly Ash.
Ja, sorry.
Dat was de reden van je uitnodiging naar Japan, klopt dat?
Een stapel van het spul opgraven, naar huis smokkelen?
Ik kan niet tegenspreken wat je beschreef.
Maar het kan mij wel ziek maken. - In en uit zichzelf, ook.
Bedoel je dat er effecten zijn?
Misschien.
Zoals? - Hoop.
Wat was de naam van die man die je uitnodigde voor Japan?
Je bracht een week met de man door,
correspondeerde maanden met hem.
Herinner je zijn naam?
Er is een platte afgrenzing voor mijn operatie die laat...
Nee.
Wat gebeurt er als je niet herinnert waar de telefoon is,
of als je vergeet het gas uit te zetten?
Je kan niet alleen wonen. - Ik woon niet alleen.
Ik heb de huishoudster.
Neem dit dagboek.
Iedere dag dat je een naam of plaats niet herinnert,
maak je een merk op de dag welke het is.
En als ik vergeet het merk te maken?
Nee.
Het is het koninklijk gelei.
We gebruiken het niet meer.
We gebruiken dit er in plaats van.
Het heet Prickly Ash. - Is het eten?
Het lijkt alsof het uit het riool komt.
Het komt uit Japan.
Dat maakt het verschil.
Je voegt het toe alsof het koninklijk gelei is,
in de thee of koffie.
En je moet proberen ermee te koken
om je specialiteiten te verhogen.
Mr. Holmes?
Tamiki Umezaki.
Welkom in Japan.
Ik ben zo geëerd dat u mijn uitnodiging accepteerde.
We verblijven vanavond in mijn huis. Morgen beginnen we onze zoektocht.
Ik heb je boek al 20 jaar.
Ik kocht mijn kopie toen het als eerste verscheen op papier.
Ik hoop dat je mij de eer aan doet van een persoonlijke inscriptie.
Natuurlijk.
Mr. Umezaki, hoe dicht bij de stad
groeit de Prickly Ash?
Het wordt het meest gevonden bij de zee.
En hoever moeten we gaan?
Ik denk dat het twee dagen reizen met de trein is.
Je bent erg verlangend?
Ik zit midden in een project die ik intens probeer te eindigen
en waar verstand op zijn scherpst moet zijn.
Ik ben bereid tot voordeel
van het effect zo vlug mogelijk.
Is dat urgent? - Ik vrees van wel.
Je bent een geweldige detective.
Hartelijk bedankt.
Mijn moeder vraagt zich af
of jij je beroemde hoed bij hebt.
De herten stalker.
Dat was een versiering van de illustrator.
Ik heb er nog nooit één versleten.
En de pijp? - Ik heb liever een sigaar.
Ik zei tegen Watson, als ik ooit een verhaal over mezelf schrijf,
is het om de miljoenen misverstanden te corrigeren
gemaakt door zijn fantasierijke licentie.
Heb je zulk verhaal geschreven?
Dat probeer ik nu.
Ik moet met je klaar zijn voor ik dood ga.
"Dus je komt voor je vrouw."
"Je komt voor je vrouw."
"Je komt..."
Roger.
Hier.
Ik zie je na de lunch.
Ik heb hulp nodig bij de bijen.
Dus je hebt het goede adres gevonden.
Een vriendelijke portier bij 221B.
Het is gewoon een minderjarig verzinsel om de nieuwsgierige te misleiden.
De meeste lijken Amerikaans.
Pak een stoel, Mr. Kelmot.
Dus...
je komt voor je vrouw.
Hoe weet u dat? - Het maakt niet uit.
Vertel me wat je te zeggen hebt.
Mijn vrouw heet Ann.
Haar moeder stierf tijdens de bevalling.
Haar vader was een kolonel,
stierf in Waziristan.
We wilde erg graag kinderen.
Ze verloor ons eerste kind in de derde maand...
Ons tweede in de vierde maand.
Er werd ons verteld dat het te gevaarlijk was om het weer te proberen.
Ann was... radeloos.
Het was alsof ieder verlies van hen
een echt kind was, in tegenstelling tot...
Dank je wel.
Voor een tijdje drong ze aan
om een paar grafstenen te pakken
en op onze begraafplaats te leggen,
alsof er lichamen onder begraven lagen.
Ze was wanhopig
om iets te sussen in deze gevaarlijke weemoed.
Ze hield van muziek dus ik stelde de armonica voor.
De armonica?
Mijn vader zijn waardevolste bezit.
Hij speelde het vaak tot op de dag dat hij stierf.
Ik bracht het naar het huis
en had een maand les.
Een uur per week.
Al snel vroeg Ann of ik
de lessen kon veranderen in twee keer per week.
Toen drie keer. Toen iedere dag.
Dus ze nam de roeping waar je op hoopte.
Waarom bent u hier, Mr. Kelmot?
Mr. Holmes, Mijn Ann is veranderd.
En het zijn niet alleen de lessen
of haar obsessie voor het instrument.
Op een dag was ze niet in de kamer
en ineens hoorde ik haar niet meer spelen.
En hoorde ik haar, duidelijk zeggen...
Grace? James?
Dat waren toch de namen van uw kinderen?
Toen ik Ann ermee confronteerde, ontkende ze het.
Dus verbood ik haar om op de armonica te spelen
en verbood ik haar om lessen te nemen.
De vrouw die les gaf, Madame Schirmer,
is een persoon met gevaarlijke overtuigingen.
De gevaarlijke overtuigingen van een muzieklerares?
Ze had Ann betoverd,
gokkend op haar zwakke gemoedstoestand...
om welke reden weet ik niet.
Heb je hier bewijs van?
Naar aanleiding van mijn instructies,
heeft ze geen les meer gehad van Madame Schirmer.
Ik ontving via de post... drie rekeningen van de vrouw.
Ieder voor de betaling van één armonica les.
En weer ontkende Ann het.
Dus mijn vrouw is niet langer toegestaan
om geld op te nemen van de bank.
Gisteren, ben ik Ann gevolgd
naar het huis waar de vrouw haar lessen geeft.
Zelfs op de stoep hoorde ik haar spelen.
Ik ben natuurlijk naar binnen gegaan, maar die Mevrouw Schirmer zei,
"Uw vrouw is niet hier."
Gisteravond, vroeg ik het Ann.
En ze zei dat ze niet in Madame Schirmer's kamers was geweest.
Al weken niet.
Heeft u een foto van uw vrouw?
Ik zal uw zaak nemen als u één vraag wilt beantwoorden.
Zeker.
Welk parfum draagt uw vrouw?
Roger?
Het is laat. Onmiddellijk het licht uit.
Moet je jezelf zien.
Herinner je je vader nog?
Ik weet nog hoe hij mijn hand vasthield en dat we naar zee liepen.
Dat herinner je je niet. Dat is de foto.
Wat over onzichtbare verhalen?
Als het bedtijd was, verzon jouw vader soms verhalen.
Hij... hij zei dan, "Noem drie dingen."
Een jij zei dan, "Een bal, een kat en Roger."
Dus dan...
verzon hij een verhaaltje
over een bal die een kat als huisdier had genaamd Roger.
Altijd een iets en nog iets en Roger.
Je herinner je niet zo'n onzichtbaar verhaal?
Nee. Jij wel?
Ik was nooit goed in verhalen vertellen.
Slaap zacht.
Het eerste wat je moet weten is dat er geen gevaar is.
Bijen zijn er niet op uit om je te steken.
Hun enige belang is zelfbescherming.
Tegen mensen?
Ze zijn veel te slim voor mensen.
Hun vijanden zijn het weer, ziektes en roofdieren.
De wesp is hun specifieke tegenstander.
Wist je dat één wesp
binnen een minuut 40 bijen kan doden?
Als gevolg daarvan, houden we niet van wespen.
Ja, sir.
We hebben het niet op wespen.
De Koningin leidt de kolonie.
De darren dienen de Koningin.
Armen omhoog.
Werkers doen het werk. Zoals het hoort te zijn.
Van belang is de laatste afname van de bijenpopulatie.
We hebben het probleem geconstateerd, nu moeten we het nog oplossen.
Goed. Hou maar vast.
Bent u ooit gebeten
door een bij? - Gestoken.
Bijen hebben geen tanden. Ja, ben ik wel.
Nou, niet vaak, trouwens.
7,816 keer.
Ik hou het bij.
Zo verschrikkelijk ben je niet.
Ben jij ooit gebeten?
Nee. Ik ben nooit gebeten.
Nou, mensen werken de hele tijd met bijen, nietwaar?
Wat is koninklijk gelei?
Het is een speciale uitscheiding van de werkbijen.
En het is koninklijk omdat... - Het de koningin voedt.
Bravo.
Het waren gelei genezende krachten
die een stimulans waren voor mijn monografie.
De waarde van Koninklijk gelei
met verder commentaar
over de mogelijke gezondheidsvoordelen van Prickly Ash.
Wat is dat? - Prickly ash?
Nou, in het Japans, hire sansho
het vaak gebruikte woord voor zanthoxylum piperitum.
Het word gebruikt om verschillende ziektes te behandelen.
Bloedarmoede, bloedcirculatie, artritis en...
Hoe heet het?
Dementie.
Dat was een gevatte opmerking.
Het nieuwste onderzoek suggereert dat prickly ash
veel meer beloofd dan Koninklijk gelei.
Henceforth, prickly ash meer hebben we niet nodig.
Heb je meer over de man en zijn vrouw geschreven?
Alles op z'n tijd. - Is het waar?
Natuurlijk. Fictie heeft geen waarde.
De plek waar u bent gestopt.
Waarom wilde u weten welke parfum de vrouw droeg?
Cameo Rose, toch? - Ja.
Laat altijd een spoor achter.
Madame Schirmer.
Madame Schirmer, hier is Thomas Kelmot. Laat me binnen.
Madame Schirmer.
Herr Kelmot, ik heb u gewaarschuwd.
Als u kwam, zou ik de Metropolitan Politie bellen.
Madame, mijn vriend's emotionele staat
is dat als hem de toegang word geweigerd
hij misschien niet in staat is om zijn passies te beheersen.
Sta ons toe om binnen te komen, en ik neem de volle verantwoordelijkheid.
Vriendelijk dank. - Wie is dit?
Deze heer is een detective. - Ja? Zijn badge, alsjeblieft?
Zijn naam is Mr Sherlock Holmes.
Vind u het erg als ik deze sluit? Het tocht zo.
Nee. Ik heb Sherlock Holmes in de bladen zien staan.
Met de hoed en de pijp. Dat was nooit die persoon.
Madame Schirmer, Ik zag dat Ann hier naar binnen ging,
ik eis dat ik haar te spreken krijg.
Uw vrouw is niet hier.
Dat zei u al. - Twijfelt u aan wat ik zeg?
Oswald, men wil graag weten
of je de man van deze vrouw bent.
Nee. - U zou vermomd kunnen zijn.
Ik denk van niet. - Voilà.
Het is, denk ik, wat de Engelsen een toilet noemen.
Ze is hier geweest. Ik zag haar.
Mr Kelmot, als u uw vrouw blijft volgen
als u mij ingehuurd heeft om hetzelfde te doen,
zal de ene of de andere van ons zichzelf overbodig vinden.
Hij is radeloos. - Hij is een dwaas.
Men beschouwde de armonica vroeger
als een instrument van de zwarte kunst,
waarvan werd gezegd dat men de doden ermee kon bellen.
Iets te maken met de herkomst van de glazen.
Dat geloof je toch niet, zeker?
Wat ik geloof speelt geen rol in deze kwestie.
Wanneer was Mrs Kelmot voor het laatst hier?
Weken geleden.
Want de rekeningen die u postte
waren gericht aan Oswalds lessen.
Mrs Kelmot betaald voor hen.
Frau Kelmot is hartstochtelijk, maar een amateur.
Ze wist dat het Oswald was die de donatie deed.
U weet dat zij hier niet was. - Natuurlijk.
Oswald draagt haar parfum niet.
U bent nog steeds Sherlock Holmes niet.
Hoe attent.
Je hebt op mij gewacht.
Wat doe je?
Proberen te kijken of ik kan zien waar ik geweest ben.
Weet je dat niet?
Mr Holmes weet zulke dingen
gewoon door iemand aan te kijken.
Waar ga je heen? - Naar de bijen.
Je gaat eerst ontbijten.
Ik heb een brief gekregen van je tante.
Ze zegt dat een paar in Portsmouth
een hotel opent daar.
Ze hebben een huishoudster nodig.
Waarom zouden wij in Portsmouth gaan wonen?
We kunnen hier niet eeuwig blijven. - Waarom niet.
Omdat dat niet gaat. - Wat is er in Portsmouth?
Een stel opent daar een hotel...
Dat zei je al.
Je gaat van tafel af als je je eten op hebt en eerder niet.
Ik heb het nog niet op.
Eet die Japanse troep niet.
Het is hire sansho.
Ik weet dat je graag bezig bent
bij de bijenkast... - Het is een bijenstal.
En je wilt graag verantwoordelijkheid,
maar kom niet te dichtbij.
Bijen bijten niet. - Ik heb het niet over de bijen.
Mr Holmes is hier niet eeuwig.
Jouw tante zegt dat jij dit hotel zelfs leuk vind.
Ze kregen portiers en... - Hebben portiers.
Klaar.
De apotheek heeft je spullen bezorgd.
Zal ik Roger de kist open laten maken?
Nee. Ik doe het wel als ik klaar ben.
Ja, meneer.
Meneer?
Ik weet dat Roger u goed heeft geholpen. Hij is een lieve jongen.
Hij is altijd al slim geweest.
Zijn vader en ik waren niet het soort
die dezelfde interesses hadden als Roger.
Exceptionele kinderen
zijn vaak het product van onopvallende ouders.
Ik heb een zus. Ze woont in Portsmouth.
Een paar kennissen openen een eigen hotel daar,
en zeggen dat ze bereid zijn om Roger en mij in dienst te nemen.
Heb jij een zus?
Dat had ik nooit gedacht.
Gaat het om geld?
Nee.
Ik zal dit in beraad nemen.
Mijn moeder vond het heel erg dat je wegging.
Het spijt me nu dat ik de herten stalker niet op heb.
Die droeg je toch nooit.
Ja, dat had ze fijn gevonden.
Ze wilde de fictieve. U bent de echte.
Nou, ik weet zeker of dat wel zo is.
Ik ben wel eens echt geweest totdat John mij fictief maakte.
En daarna had ik weinig keus meer.
Het spel spelen zoals hij had beschreven,
anders word het tegenstrijdigheid.
Ik rook eigenlijk best graag een pijp,
maar om die te roken, en al helemaal in het openbaar,
nadat het bekend werd als rekwisiet, zou vulgair lijken.
Dus, Dr. Watsons fantasie heeft je veranderd?
Ik had nooit veel fantasie.
Ik hou het bij feiten.
Mijn vader zou me hierheen brengen toen ik nog klein was.
Het was ontworpen als miniatuur.
We lijken wel reuzen.
De stenen vertegenwoordigen de levens van degenen die hij heeft verloren.
Sherlock-san.
Hire sansho? - Prickly ash.
Mr Holmes.
Is het te laat om nog bij de bijen te gaan kijken?
Helemaal niet.
Bijen controle.
Ze zijn rustig. - Ja.
Wat gebeurt er als een bij dood gaat?
Is dit een metafysische vraag?
Ik bedoel, rouw je om hen?
Ik kan niet zeggen dat ik ooit rouwde om de dode
bijen of andere zaken.
Ik hou me bezig met de omstandigheden.
Hoe is die overleden? Wie is daar verantwoordelijk voor?
Dood, treuren, rouw,
ze zijn allemaal alledaags.
Logica is zeldzaam, en dus...
Ik sta stil bij logica.
Nou, vriendelijk bedankt.
Welterusten, bijen.
Droom zacht, bijen.
Wat zeg je ervan als we morgen een duik nemen?
In de zee? - Ja.
Maar niet lang.
Goed voor het bloed.
Nou, goed dan.
Welk soort boeken lees jij?
Behalve die van Dr. Watson en boeken over bijen.
Meer boeken heb ik niet.
Nou, er is een prima bibliotheek hier, binnen.
Pak maar een boek dat je leuk vind.
Mr Holmes?
Gaan we zwemmen?
Ik ben bij de bijenstal geweest.
Gaat het wel goed met u?
Ik ben volkomen...
Ik ben vrij...
Helemaal in orde.
Goed, Roger.
Ga jij maar vast. Ik kom zo.
Roger. Schiet nou op anders is de dag al zowat voorbij.
Goed zo.
Die foto is van haar, toch?
De vrouw uit het verhaal.
Ja.
Schrijft u het vanwege haar?
Ik zou niet willen zeggen dat ik het schreef...
Meer om het me te proberen te herinneren.
Bedankt.
Een paar maanden geleden, is mijn broer Mycroft overleden.
Zijn club, de Diogenes,
vroeg me om naar Londen te komen om zijn spullen op te halen.
Ik kreeg een kleine kist waar de verhalen van Watson in zaten,
geen ervan had ik ooit gelezen.
Ze waren precies zoals John ze altijd beschreef,
sensatieverhalen met een verhoogde proza stijl.
Maar één van de titels wekte mijn belangstelling.
Het verhaal kwam bekend voor,
maar het eind, voelde helemaal niet goed.
Ik heb geen filmachtige voorstellingen gezien.
Maar door een gelukkig toeval, ontstond er al snel een kans.
Het is vreemd om een gelijkenis te zien van iemand van 12 meter...
Ik vrees voor de gezondheid van mijn Ann. - Vreest voor haar geestelijke gezondheid?
Beste man, u zou moeten vrezen voor uw leven.
Wat bedoelt u?
Moord, Mr Kelmot. Moord.
...en speelde
als een karakter uit een pantomime.
Vergiftigd?
Waarmee dan?
Uw armonica, Madame Schirmer.
Belachelijk. - Beter gezegd, de glazen.
Het is het lood in het glas wat voor een uniek geluid zorgt.
Opgenomen in het bloed door de huid,
een kleine blootstelling kan zorgen voor verwardheid, hallucinaties.
Maar constant, obsessieve aanraking kan eindigen in waanzin en dood.
Ieder plot had een draai
als een krul in een snor
en eindigde in een uitroepteken.
Onze aanstaande moordenaar is ingenieus.
U verwijst toch niet naar...
Ik ben bang, Mrs Kelmot, dat u zelf
een nieuwe muziekleraar zult moeten zoeken.
Absolute onzin.
Welk mogelijk motief
zou die Duitse vrouw gehad kunnen hebben om Ann te doden?
Die avond zocht ik iets
om mijn geheugen op te frissen wat betreft de actuele zaak.
En toen zag ik het... Haar foto.
Weet je, een paar jaar geleden, had ik je alles kunnen vertellen
over de vrouw op die foto.
ik zou me zeer zeker herinneren wat er van haar is geworden,
of ze nou slachtoffer of dader was.
Maar die avond...
Kon ik me er niks van herinneren.
Ik weet zeker dat dit mijn laatste zaak zou worden
en daarom heb ik het vak vaarwel gezegd,
en ben hierheen gegaan,
gepensioneerd en bij de bijen.
Dus, besloot ik om het verhaal op papier te zetten
zoals het was gegaan, niet zoals John het opschreef.
Het goed maken voor ik dood ben.
U gaat niet dood.
Roger.
Ik ben 93.
Ik had een geweldige Oom die is 102 geworden.
Nou, dan verzegelt dat mijn lot.
Hoe groot is de kans dat je
twee mannen zou kennen die zo oud zouden worden?
Nou, echt gekend heb ik hem niet.
Ik ga bij de bijen kijken.
Mr Holmes.
Ik ben gestoken.
In tegenstelling tot de wesp, laat de bij altijd zijn angel zitten.
Ik moet
iets doms hebben gedaan. - Oh, nee.
Soms... is er geen enkele aanleiding.
Goed. Zout water, drink dat maar op.
Of uiensap om ernstige gevolgen te voorkomen.
En je hoeft je moeder hier niets van te vertellen.
We willen niet dat ze zich zorgen maakt, toch?
Vertelt u het verhaal weer verder?
Is dat de prijs van jouw zwijgen?
Ik zeg niks.
Hoe attent. Je hebt op mij gewacht.
Goedemiddag.
Meneer? - Een thee bij het raam.
Goed. Pas op het afstapje.
Ziek, zei je?
Kostte me alle mogelijk moeite om de cheque uit te schrijven.
Alstublieft. - Bedankt.
Nou, alstublieft.
Heb je hier al eerder gebruik van gemaakt? - Nee. Heb ik niet.
Het is erg giftig. Een druppel is meer dan voldoende.
Bedankt.
Thomas ging nogal tekeer.
Hij stond er op dat ik het zeker zou weten.
Stel Mr Kelmot gerust
de gegevens van het testament zijn niet veranderd
sinds hij ze dicteerde.
Uw bezittingen worden nagelaten aan hem, net als die van hem aan u.
Vriendelijk dank. Het was fijn je weer te zien.
Pardon. - Ja, mevrouw?
Is de trein van 8:10 een sneltrein?
De 8:10's is de langzame, die stopt vaker.
En die van 9:05?
Dat is een sneltrein, die rijd aan één stuk door.
Iedereen instappen. - Bedankt.
Iedereen instappen.
Honingbijen voelen zich aangetrokken tot jou.
Het komt door de geur. Cameo Rose.
Ze denkt dat je een bloem bent.
Die kleine is helemaal in verwarring.
Mag ik?
Erg aardig.
De iris. Verbazende veerkracht.
Genoeg licht en ze groeien
in de meest onherbergzame gebieden...
woestijn, kou, gebergte.
Waarom denk je
dat zoiets kleins en onbeduidends als de iris
veel sterker zou zijn dan wij?
Misschien worden ze minder beïnvloed door wat er om hen heen gebeurt.
Bent u een botanist? - Amateur.
Ik ben, door vervreemding, een hobbyist.
In feite, als ik mag zeggen, is er een speciale
hobby van mij die je wel leuk zult vinden.
Ik kan in de toekomst kijken.
Zal ik je hand lezen?
Ik beloof je dat ik niets naars zal zien.
Waar blijft onze vriend?
Jouw ouders zijn overleden.
Moeder lang geleden, vader meer recentelijk.
Je had liefde in je hart voor iemand...
Nee, voor meer dan één persoon.
Maar ze hebben je verlaten,
en de liefde voor hen kan nergens heen.
Je hebt pijn.
Maar je moet je pijn niet toestaan om uw daden te begeleiden.
Waar dat toe leidt... De lijnen zijn niet zo duidelijk.
Waarom? - Pardon?
U ziet zo veel.
Waarom kunt u niet zien wat er gaat gebeuren?
De lijnen... - Ja, dat zei u al.
Haal uw trucjes maar met een ander uit, Mr Holmes.
Wacht.
Ik kan het me...
Ik kan het me niet herinneren.
Mam.
Mr Holmes.
Is hij door de rook bewusteloos geraakt?
Dat zou kunnen.
Meest waarschijnlijk is dat hij te snel op wilde staan
en toen het bewustzijn verloor.
Het is hem vaker overkomen.
Zijn laatste huishoudster wist niet wat ze er mee aan moest.
Hij moet besloten hebben het onderhuids te doen.
Nou, we kunnen nu niet weg.
Nee. Daar heeft hij wel voor gezorgd, hè?
Waar is de hire sansho?
De prickly ash.
Niet daar, Dat weet ik zeker.
Heb je het naar buiten gegooid? - Waarom zou ik dat doen?
Voor weerwil en boze opzet.
Hoe kom je aan die woorden?
Het woordenboek.
Hij heeft het zichzelf aangedaan.
Ze zijn verbrand met de anderen.
Die mag je verbranden.
Zei Mr Holmes wat je hier mee moest doen?
Hij verbrand zulke dingen altijd.
Hoe weet je dan wat dit zijn?
Wil jij weten wie er naar hem schrijft?
Gepensioneerden die denken dat ze de Jack the Ripper zaak opgelost hebben.
Weduwen die hun katten kwijt zijn
en die weten dat hij de enige man op aarde is die ze kan vinden.
Hij is de laatste redmiddel voor elke gek die er is.
Dat mag jij niet beslissen. - Toch wel...
Ik ben een volledige medische staf en kook voor een arbeidersloon.
Hij is een invalide. heeft een zuster nodig, en geen huishoudster.
Hij is alleen maar gevallen.
Jouw opa was gezond en wel
60 jaar lang, toen is hij gevallen.
Het was drie weken voor de dag dat hij stierf.
Hij hoort in een ziekenhuis te liggen. Daar of ergens anders.
Hij word wel weer beter.
De dag dat dat gebeurt, is de dag dat we vertrekken.
Is dat duidelijk?
Ik heb een brief uit Japan.
Van Mr Umezaki.
Heb je hem gelezen? - Nee. Wilde ik wel.
Zonde van het verlangen. Je bent een Katholiek.
Mam zei dat u de meeste brieven die u ontvangt weggooit.
En waarom zou ik dat doen denk je?
De mensen die u schrijven willen dat u iets op lost voor hen.
Als jij hun brieven zou lezen, zou je ook willen helpen.
Oh, nee. Je geeft me veel teveel eer.
Het is gewoon dat als ik ze zou lezen,
ik me verplicht zou voelen om te reageren.
Misschien dat Mr Umezaki u vraagt om terug te keren naar Japan.
Ik ga nooit terug naar Japan.
Waarom niet? - Lange reis, oude man.
U hebt het eerder gedaan. - Dat was toen.
Misschien kunt u meer prickly ash gaan halen.
De prickly ash heeft
geen verschil gemaakt aan wat ik mij herinner,
net zo min als de royal jelly.
Ja.
De enige inspiratie
voor elke vorm van herinnering ben jij geweest.
Toe maar. Maak maar open.
Hij schrijft dat zijn moeder overleden is.
Hoe weet u dat?
Mr Umezaki zwoor me dat hij nooit meer contact met me op zou nemen.
Het enige waardoor hij van gedachten kon veranderen
was een instructie aan het sterfbed van zijn moeder.
Een goede zoon doet altijd wat zijn moeder hem vraagt.
Mr Holmes.
U hoort in bed te liggen.
Mrs Munro, Ik heb de stappen geteld
vanaf het bed naar het raam, vanaf het raam...
U mag in uw eentje niets ondernemen.
U moet bellen.
Ik dacht het een belasting zou zijn.
Het word een belasting vanwege uw gedrag
en op de grond valt en ik u dan op moet rapen.
Ik had me niet gerealiseerd dat dit
een arbeidsconflict was geworden.
Ik heb geprobeerd de waarschijnlijkheid te berekenen
dat we hire sansho zouden vinden
in een plaats zo volkomen verstoken van het leven.
Misschien is het een herbevestiging van het leven zelf.
Hire sansho.
Hoe smaakt het?
Het is niet de smaak waarom we het kozen.
Voordat we vertrekken,
is er iets wat je niet mag vergeten.
Ik heb het ondertekend, zoals je vroeg.
Weet niet of je mijn handschrift kunt lezen.
"Aan Mr Umezaki, die dit boek niet heeft gehad."
Je hebt dit boek in geen 20 jaar gehad.
Het kwam uit de bibliotheek.
De lijm resten laten zien waar je
de kaart weggehaald hebt.
Je weet niks over bijen of Koninklijke gelei of prickly ash.
Genoeg om je hier heen te halen.
Gedurende onze correspondentie de laatste maanden...
kwam mijn naam u toen niet bekend voor?
Nee. - Die van mijn vader, dan?
Masuo Umezaki?
Ik heb uw vader nooit gekend.
Hij was een diplomaat in Londen, jaren geleden.
Hij hield van Engelse spullen.
Het eerste wat ik van hem kreeg was een cricket bat.
Het tweede was dit.
In het Engels, en om mij "te helpen met mijn opleiding."
"Na raadpleging
"van de geweldige detective Sherlock Holmes,
"realiseer ik me dat het in het belang is van ons allemaal
"dat ik voor onbepaalde tijd in England blijf.
"Je zult aan dit boek zien
"dat hij een wijze en intelligente man is,
en dat zijn mening in deze zaak zwaar telt."
We hebben nooit meer wat van hem gehoord.
Neem me niet kwalijk. - Mijn moeder ligt op sterven.
Ze is oud geworden zonder man. En dat allemaal vanwege jou.
Dat begrijp ik.
De laatste keer dat ik iets van je vader hoorde
was de eerste keer dat jij van mij hoorde.
Masuo verdween uit je leven
en ik verscheen... in de vorm van een boek.
De één verving de ander, alsof het zo moest zijn.
Ik stel voor dat jij en je moeder de tijd nemen
om in het reine te komen met de feiten van de zaak.
Een man verliet zijn gezin en schreef een verhaal aan zijn zoon.
Hij zou niet de eerste zijn
om zijn lafheid te verhullen als een opoffering.
Het spijt me.
Maar ik heb jouw vader nooit gekend.
Ik zal je niet langer lastig vallen met mijn vragen.
Maar als de prickly ash een succes is, laat u het mij dan weten?
Help.
Dank je.
Ik zie eruit alsof ik aangevallen ben
door de hond van Baskerville.
Mama mag niet zien
dat je die aan hebt. - Nee.
Het is bewijs. - Ja.
Waarvan? Een moord?
Ik heb iets voor je.
Nee.
Japanse honingbij.
Hebben ze bijen in Japan? - Ja. Net als onze bijen.
Alleen zijn het Japanse.
Nee, die is voor jou. Die krijg je van mij.
Bedankt.
Arigato, zoals ze in Japan zeggen.
Is er verder nog iets?
Er zijn weer een dozijn bijen dood vandaag.
Een dozijn? - Waardoor denk je?
Een uitbraak van de sterfte.
Zou het een ziekte kunnen zijn die we nog niet hebben mee gemaakt
of een plotselinge verandering.
Breng er maar een paar dan zullen we ze onderzoeken.
Ja, meneer. - En mijn loep.
Studeerkamer. Waarschijnlijk in één van de lades.
Roger?
Mr Holmes voelt zich beter vandaag. - Is dat zo?
M. Holmes voelt zich zo goed,
we gaan beginnen met een onderzoek.
Waarvan?
Een misdaadgolf waardoor
een aantal van onze prominentste bewoners uit onze bijenstal dood is.
Nou. Als je verdachten nodig hebt, dan weet je waar je me kunt vinden.
Mam, wacht.
Ik weet zeker dat als we het Mr Holmes zouden vragen... hij dat zou doen.
Datgene wat hij doet als hij de mensen verteld
wie ze zijn en waar ze geweest zijn, alleen door te kijken.
Doe mama voor haar.
Ik weet zeker dat je moeder
niet gezegd hoeft te worden waar ze geweest is.
Laten we Mr Holmes niet lastig vallen met die idioterie.
Het is geen idioterie. Kom.
Ga voor Mr Holmes staan. Zo ja.
En hij zal je zeggen waar je geweest bent.
Doe het.
Moet ze een rondje draaien?
Nee, dat hoeft niet.
Draai maar een rondje.
Je bent het meeste van de dag niet thuis geweest.
Het roet op je jurk bewijst
dat je per trein naar Portsmouth bent gereisd,
en aangezien alle andere spoorlijnen die een terugreis van deze lengte kunnen aanpassen
onder reparatie of daarbuiten.
In Portsmouth ontmoet je het echtpaar die het hotel beheert.
Je haar en nagels zijn het bewijs dat je een gunstige indruk wild maken.
Ze doen je een aanbood, die je aanvaard.
Je slaat thee af, en bezoekt niet je zuster
voor wie je geen bijzondere voorliefde hebt,
en gebruikt mijn misselijkheid als een excuus om snel terug te komen.
Het was geen excuus. - Accepteert u het?
Ik begin maandag over een week.
Wij allebei?
We gaan allebei. - Ze wil dat ik schoenpoetser wordt.
Roger.
Ze wil me laten doen wat zij doet.
Het is geen schande in wat ik doe.
Je klaagt er genoeg over. Gaat altijd over
hoe moeilijk de dingen zijn. En je wenste dat je het beter had.
Ze kan nauwelijks lezen.
Ga achter haar aan.
Verontschuldig je voor het zeggen van dingen die waren bedoeld om te kwetsen.
Je was wreed.
Als jij je niet verontschuldigd, zal je het betreuren.
Mensen zeggen dat altijd. - Omdat het waar is.
Het spijt me zo.
U heeft spijt... - Zo veel.
Je vader haatte wat hij voor de kost deed.
Monteur in een garage, net als zijn vader voor hem.
Toen hij werd opgeroepen, zei hij tegen mij,
"Lieverd, ik zal deze oorlog niet doorbrengen
"onder het oliecarter van een of andere Toff jeep.
Ik ga voor de RAF."
Dat deed hij.
Hij trainde.
Scoorde hoge cijfers, kreeg een Bristol Blenheim, Mark IV toegewezen.
Uit de lucht geknald. Eerste keer omhoog.
Al zijn vrienden die in de monteur pool zaten
kwamen thuis zonder een schrammetje.
Ik had niet moeten zeggen wat ik heb gezegd.
Leer daarvan.
Zeg niet alles wat je denkt.
Kijk.
Waar heb je die gevonden? - In uw bureau.
Kan niet. - Die in de hoek.
Wist niet dat het was een bureau totdat ik het opende.
Dat is niet mijn bureau, het is van John.
Hij liet het in Baker Street achter toen hij ging trouwen.
Ja, en er is een geheim compartiment
met de handschoen waarover u heeft geschreven.
Ik weet dat u zegt dat Dr. Watson niet altijd dingen goed doet,
dingen recht krijgt, maar in het verhaal...
Ik werk niet meer aan dat verhaal.
Ja, maar in Watsons verhaal, heeft hij de armonica erin zitten.
En de Duitse dame. En die handschoen.
Dus misschien heeft hij toch goede dingen gedaan.
Nee, dat is niet mogelijk.
John was toen uit Baker Street vertrokken.
Waarom zat het dan daarin?
Ik weet het niet.
En als ik ooit had geweten, dan herinner ik het me niet meer.
Als u het zich niet kan herinneren,
waarom zou de zaak dan geen succes zijn geweest
zoals Dr. Watson schreef? - Omdat het mijn laatste zaak was.
En als ik het tot een goed einde had gebracht,
zou ik niet het beroep hebben verlaten
en 35 jaar hier op deze plek, ver weg van de wereld hebben doorgebracht.
Ik koos voor mijn straf, maar waarvoor?
Ik moet iets vreselijks hebben gedaan...
En ik heb geen bewijs van wat het was.
Alleen pijn, schuld...
Nutteloos, waardeloos gevoel.
Ik wenste dat God zelf nooit Umezaki zaak had genomen.
Kelmot's. - Wat?
Kelmot zaak. U zei Umezaki.
Roger. Thee is klaar.
Ik kan dit maar beter opruimen.
Mr. Holmes. Wilt u nu uw thee?
Mr. Holmes?
Als u sterft... wat zal er met de bijen gebeuren?
Ik heb geen idee.
Men kan niet alles oplossen.
Het is nodig om te roepen naar de doden.
De dood, rouw, verdriet...
Ze zijn allemaal gemeengoed.
Logica is zeldzaam.
De doden zijn niet zo heel ver weg.
Ze zijn net aan de andere kant van de muur.
Wanneer heb je dat gezegd?
Strooi uw complimentjes elders, Mr. Holmes.
Mijn man kon zijn bedrog nooit laten slagen zolang ik zijn was doe.
Ik weet niet veel over uw beroep,
maar ik betwijfel of het voorspellen
van de toekomst van de vrouwen die u volgt, een gangbare praktijk is.
Het was alleen bedoeld als middel om een gewenst resultaat te bereiken.
Waarom? - Om uw acties vertragen.
Om u van deze afspraak te houden die u zo prikkelend lijkt te maken.
Zelfs voordat ik u vandaag vluchtig zag,
zou ik een aantal opmerkte gepassioneerde gevoelens die u voor uw man heeft
de man die de muziek waarvan u hield, wegnam,
ontkende de geneugten van uw lessen,
weigerde zelfs aandacht aan het graf van een kind te schenken.
Al deze voorspelde antipathie van u.
En toen was ik getuige uw acties.
Vervalste zijn handtekening,
trok zijn rekening leeg,
aankoop van gif, raadpleegde zijn testament,
plande een ontsnapping met een mysterieuze man
die een knappe vergoeding kreeg.
En dat alles in mijn voordeel.
Een overtuigende set van de omstandigheden,
aanleiding en uw intentie om uw man te vermoorden.
Maar twee fouten.
We moeten de schuld als eerste aan uw man geven.
Als Mr. Kelmot niet had geblunderd
in Madame Schirmer's atelier...
en mij niet mijn cursus had afgenomen,
zou u niet voor een verdacht lange tijd op straat hebben getreuzeld.
Maar u had geen keus, dus deed u het.
Ik zou ook willen opmerken dat u niet het type bent die ervan geniet om etalages te bekijken.
Met name de etalage van een preparateur.
Was dat de tweede fout?
Nee, alleen maar de bevestiging van de eerste.
De tweede was onvermijdelijk, en des te meer vernietigend.
De man op het station.
Alles over hem,
zijn kleren, de vlekken op zijn broek,
zijn handen, littekens en verbrand met zuur,
duidde zijn beroep aan.
Steenhouwer.
Geld moet een bittere noodzaak zijn geweest,
anders zou u nooit de handtekening van uw man hebben vervalst.
Het geld was om de grafstenen te betalen die uw man niet toestond.
Voor Grace. Voor James.
Voor u.
Waren de dingen om te regelen zodat het leek
alsof Mr. Kelmot het beoogde slachtoffer was
om mij van het spoor af te houden?
Toen ik de kaart vond... was ik woedend.
Dat Thomas mij zo slecht kende
dat hij de behoefte had om een detective in te huren om de waarheid te achterhalen.
Toen viel het me op,
dat als iemand het kon begrijpen, u het zou zijn.
Thomas denkt dat ik gek ben omdat ik tegen mijn kinderen praat.
Hij begreep het niet.
De doden zijn niet zo heel ver weg.
Ze zijn gewoon...
aan de andere kant van de muur.
Wij zijn het, aan deze kant, die allemaal zo zijn...
Alleen?
Ik ben alleen geweest...
heel mijn leven.
Maar met de compensaties van het intellect.
En is dat genoeg? - Het kan zijn.
Als men zo gelukkig is om een plek in de wereld te vinden.
En een andere ziel met wie iemands eenzaamheid kan wonen.
Kent u een plek waar twee zulke zielen kunnen wonen?
Het was een aanbod in tegenstelling tot één die ik ooit had ontvangen.
Ze wilde haar eenzaamheid met mij delen.
Pas later besefte ik hoe noodlottig mijn beslissing zou zijn.
U heeft een man die van u houdt.
Ga naar huis, naar hem.
Mr. Holmes...
U heeft mijn dank.
Wat kan ik nog meer doen, mevrouw?
Ze had de inhoud van het flesje leeggegoten
en zonder voorbedachten rade,
de onschuldige getuige vergiftigd.
Als het één van John's verhalen was geweest
zou hij het een vooraf schaduwing hebben genoemd.
VROUW VERMOORD
Onze tijd samen was vluchtig.
Echt minder dan een uur.
Maar haar dood liet me zien dat de menselijke natuur een mysterie was
dat de logica alleen het niet kon verklaren.
Ik had succesvol de feiten van haar zaak nagespeurd,
maar ik had gefaald hun betekenis te begrijpen.
Nooit had ik zo'n onbegrijpelijke leegte in mezelf gevoeld.
Pas toen begon ik te begrijpen hoe volkomen alleen ik in de wereld was.
Mrs. Hudson schreef Watson.
Hij kwam meteen.
Hij bleef bij me, in onze oude kamers, voor minstens een maand.
Ik vertelde hem over de zaak, alles in detail.
Hij bracht me terug van de rand.
En daarna schreef Watson het verhaal.
Hij maakte een held van mij.
Het was zijn manier om vriendelijkheid te schenken.
Hij kende geen andere manier
om het karakter te beschrijven dat hij had geschapen.
Na al die jaren, kende John me helemaal niet.
Waarom hij de handschoen pakte kan ik alleen maar vermoeden,
was het om te voorkomen dat het een te krachtige herinnering zou worden,
en ervoor te zorgen dat het geen put van verdriet zou worden
waarnaar ik terug zou keren?
maar hij kon zich er niet toe brengen om het te vernietigen,
Daarna, vervreemden John en ik van elkaar.
Drie jaar later, was hij ook verdwenen,
zonder van ons afscheid te hebben genomen.
En zo concludeert het ware verhaal
van een vrouw die voor haar tijd overleed,
en een man die, tot voor kort,
ervan overtuigd was dat hij de zijne had overleefd.
Is Roger bij de bijen?
Blijkbaar niet.
Ik moet hem iets belangrijks zeggen.
Ga jij maar door met waarmee je bezig was.
Vraag hem eens waar de gieter is.
Ambulance? Ja, u spreekt met Headly House.
Headly? - Ja, snel.
En breng ampullen adrenaline mee.
Headly House? - Inderdaad, Headly.
Roger?
Nee.
Roger.
Mr Holmes?
Met Inspecteur Gilbert.
Mr Holmes?
Ja, inspecteur?
Ze geven de jongen injecties met adrenaline,
zoals u al zei, maar...
hij ziet er niet best uit.
Hij joeg zijn aanvallers op de vlucht.
Zijn voetafdrukken.
Hun patroon laat zien dat zijn vlucht gedesoriënteerd was.
De zwerm moet hem hebben gevolgd tijdens hun aanval.
En voordat hij het bewustzijn verloor,
waren zijn wangen vuurrood,
gepaard gaande met brandende pijn...
Een daling van de bloeddruk, zwakheid.
Zijn keel en mond zouden gezwollen zijn
wat verklaart waarom hij niet om hulp heeft gebeld.
Daarna een daling van de hartslag...
Het onvermogen om te ademen...
Schok.
Wist je dat hij allergisch was voor bijen?
Ik zeer zeker niet.
Nee, mevrouw Munro.
Dat moet u niet doen.
Mijn zoon... wil niet wakker worden.
Misschien word hij wel nooit meer wakker.
Ze stuurden me weg tot morgen.
Je had niet eens het fatsoen
mij te zeggen wat hem was overkomen.
Ik dacht dat het toch niets uit zou maken.
Ik ben zijn moeder.
Ik ben zijn moeder...
En u heeft hem van mij gestolen.
Hij is alles wat ik had.
En nu ben ik hem kwijt.
Waarom deden ze het u niet aan?
U had het moeten zijn. - De bijen hebben geen schuld.
Zij zijn het enige waar u om geeft.
Nee. Ik geef om Roger.
Ik geef heel erg veel om hem.
De bijen... hebben het niet gedaan.
Je kan de bijen de schuld niet geven.
Het waren de wespen.
Roger probeerde uit te vinden wat het was dat de bijen doodde.
En dat deed hij. Hij ontdekte een wespennest.
Hij moest ze uitroeien om de dood van de bijen te stoppen.
En daarom deed hij het ergste wat hij kon doen.
Hij probeerde ze te verdrinken met het water uit zijn gieter.
Hoe weet u dat zij het waren?
Bijen laten hun angels achter. Wespen niet.
Er zaten geen angels in Rogers gezicht.
En toen ze aanvielen, liet hij de gieter vallen
en rende er heen om de bijen te beschermen.
Er zijn voetafdrukken van de bijenstal naar het nest en weer terug.
Hij probeerde de bijen te redden.
Ja.
Er was eens een vrouw.
Ik heb haar nog geen dag gekend.
Een gesprek van een kwartier.
Ze had mijn hulp nodig.
Ze moest zo dringend worden begrepen door iemand...
zoals ik.
Dus, legde ik haar de gegevens van haar zaak uit zoals ik ze zag...
Tot haar tevredenheid, dacht ik.
Ik zag haar weglopen.
En een paar uur daarna pleegde ze zelfmoord.
Door de oorzaak van haar wanhoop zo duidelijk te identificeren,
dat ik haar carte blanche had gegeven om te doen zoals ze van plan was.
Ik had al het mogelijke gedaan om haar te redden.
Tegen haar liegen, een verhaal ophangen.
Haar troosten en vasthouden als ze huilde,
en zeggen, "Kom bij mij wonen.
Laten we samen alleen zijn. "
Maar ik was bang.
Egoïstisch.
Zij is de reden...
Ik kwam hier voor mijn bijen
zodat ik niet iemand ooit weer pijn zou kunnen doen.
Ik laat aan jou het huis achter.
Jij en Roger.
Huis, grond, bijenstal, alles erop en eraan.
En aangezien ik niet mijn mening verander
op dit punt, zie je, vertrouw ik,
dat het veel minder ingewikkeld zal zijn voor alle betrokkenen
als jullie beiden...
niet vertrekken...
...ergens heen... zoals Portsmouth.
Mrs Munro?
Roger is wakker.
Beste Mr Umezaki,
Ik schrijf u om u mede te delen dat ik mij eindelijk
mijn ontmoeting met uw vader mij herinnerde.
Er is een vrouw gestorven omdat ik een zaak niet op kon lossen.
Schuld en verwijt hebben de tol van mij geëist,
mijn krachten waren verre van op hun best
toen ik een dringend bericht ontving
die me dagvaardde bij de Diogenes Club
om daar mijn broer Mycroft te ontmoeten.
Deze heer heeft zijn diensten aangeboden..
Hij wenst te werken voor de Kroon.
Ik ben hier om beproefd te worden, Mr Holmes.
Ik wil erg graag helpen.
Denkt u dat ik geschikt ben?
Dat weet ik zeker, sir.
Goed. Er is nog een klein probleem.
Mr Umezaki heeft een vrouw en kind in Japan.
Hij vraagt zich af wat de beste methode is.
Schrijf een brief waarin je zet dat je in Engeland blijft.
Kan een hele tijd duren voor je weer terug komt.
Uw vader diende
het Britse rijk voor vele jaren
in absolute geheimhouding en met de grootste toewijding,
van...
de Maleisische... straten...
tot aan de Arabische zee.
Hij was een man van moed, hart en waardigheid,
van wie een geliefde vrouw en gekoesterde zoon
echt trots op mogen zijn.
Sherlock Holmes.
Mijn vriend John.
Mijn broer Mycroft.
Mrs Hudson.
Masuo Umezaki.
Maya... Umezaki.
Ann.
En voor wie is die dan?
Mij. Jou.
Dat duurt nog een tijdje, toch?
Heeft u afgemaakt wat u moest doen?
Ja, dat heb ik.
Mijn eerste schreden in de wereld van fictie.
Men moet dit leven niet verlaten zonder een gevoel van voltooiing.
Dit mag je gebruiken in één van je verhalen.
Een glas, een bij...
en Roger.
Laat me zien hoe ik ze buiten westen krijg.
Ga maar.
De Koningin leidt de kolonie.
De darren dienen de Koningin.
De werkers doen het werk.
Is dat zo?